اى معلّى ! اگر بنده‌اى صد سال ميان ركن و مقام خدا را بندگى كند ، روزها را روزه بگيرد و شب‌ها را به تهجّد و راز و نياز بگذراند تا جايى كه از شدّت پيرى ابروانش روى چشمانش را بگيرد و استخوان‌هاى گردنش در سينه‌اش فرو رود ولى نسبت به حق ما جاهل باشد و جايگاه ما را نشناسد ، هرگز براى او پاداشى نخواهد بود . با شناخت اهل بيت عليهم السلام - كه متكى بر آيات قرآن و مستند به روايات معتبر باشد - پرده‌ها و حجاب‌هاى باطلى كه عامل دور ماندن از اهل بيت عليهم السلام است از ميان مىرود و آثار وجودى و تأثير روش و منش و فرهنگ آن بزرگواران بر صفحهء حيات انسان نقش مىبندد . شناختى صحيح و واقعى است كه بتواند همگان را در فهم موقعيّت آنان در عرصهء هستى و نيز در خيمهء حيات انسان و وجوب پيروى از آن بزرگواران در همهء شؤون زندگى ، رهنمون شود . ما وقتى به حقيقت بدانيم و بشناسيم كه مصداق واقعى و اتمّ و اكمل عناوينى كه در قرآن مجيد و روايات و معارف استوار اسلامى آمده ، چون اهل الذكر ، صادقين ، محسنين ، متّقين ، مجاهدين ، مؤمنان ، صابرين ، اولو الالباب ، صراط ، سبيل ، ثار اللّه ، وجه اللّه ، عين اللّه ، جنب اللّه ، اذن اللّه ، لسان اللّه ، ولى اللّه ، اهل بيت عليهم السلام هستند ، راه چگونگى برخورد با آنان و بهره گرفتن از فرهنگ سعادت بخششان به روى ما باز مىشود به گونه‌اى كه جز آنان را به عنوان چراغ زندگى و كشتى نجات و پيشواى واقعى انتخاب نخواهيم كرد و در مشكلات دنيا و آخرتمان و هنگام هجوم وسوسه‌ها و اغواگرىها و شبهات دينى ، جز به آنان كه راسخون در علم‌اند « 1 » مراجعه

--> ( 1 ) - « هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتابَ مِنْهُ آياتٌ مُحْكَماتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتابِ وَ أُخَرُ مُتَشابِهاتٌ فَأَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ ما تَشابَهَ مِنْهُ ابْتِغاءَ الْفِتْنَةِ وَ ابْتِغاءَ تَأْوِيلِهِ وَ ما يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللَّهُ وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنا وَ ما يَذَّكَّرُ إِلَّا أُولُوا الْأَلْبابِ » « اوست كه اين كتاب را بر تو نازل كرد كه بخشى از آن كتاب ، آيات محكم است [ كه داراى كلماتى صريح و مفاهيمى روشن است ] آنها اصل و اساس كتاب‌اند ، و بخشى ديگر آيات متشابه است [ كه كلماتش غير صريح و معانىاش مختلف و گوناگون است و جز به وسيلهء آيات محكم و روايات استوار تفسير نمىشود ] ولى كسانى كه در قلوبشان انحراف [ از هدايت الهى ] است براى فتنه‌انگيزى و طلب تفسيرِ [ نادرست و به ترديد انداختن مردم و گمراه كردن آنان ] از آيات متشابهش پيروى مىكنند ، و حال آنكه تفسير واقعى و حقيقى آنها را جز خدا نمىداند . و استواران در دانش [ و چيره‌دستان در بينش ] مىگويند : ما به آن ايمان آورديم ، همه [ چه محكم ، چه متشابه ] از سوى پروردگار ماست . و [ اين حقيقت را ] جز صاحبان خرد متذكّر نمىشوند . » آل عمران ( 3 ) : 7 .